Korzystając z tej witryny, zgadzasz się na korzystanie z plików cookie. Możesz zmienić ustawienia dotyczące plików cookie w dowolnym momencie, a także dowiedzieć się więcej na ich temat
Akceptuj Czytaj więcej

Międzyresortowy Instytut Technologii Materiałów Budowlanych i Ceramiki AGH

(obecnie Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH)

Legenda
Błonia / Miasteczko Studenckie
Architekt:

Wojciech Buliński

Współpraca:

Bolesław Szczurek

Lata budowy:

po 1972–1975

Funkcja:

Uczelnie

Adres:

al. Mickiewicza 30 (kampus AGH)

Informacje o obiekcie

Zespół budynków Instytutu Technologii Materiałów Budowlanych i Ceramiki AGH w Krakowie to jeden z ostatnich, bo zrealizowany dopiero w latach 70. modernistycznych kompleksów wzniesionych na terenie Akademii Górniczo-Hutniczej. W jego skład wchodzą dwa połączone ze sobą obiekty, które zamykają od zachodu główną oś rozległego kampusu uczelni. Na tle pobliskich, przeważnie socrealistycznych pawilonów wyróżnia się on modernistyczną bryłą i wyraźnym odejściem od symetrii w kompozycji. Zespół składa się z dwóch skontrastowanych ze sobą brył. Od południa znajduje się czterokondygnacyjna bryła budynku biurowo-edukacyjnego. Wzniesiona na rzucie kwadratu stanowi dominantę całości. Od północy przylega do niej rozległy dwukondygnacyjny budynek laboratoriów. Jego prostokątna bryła wychodzi przed linię budynku biurowego. Pomiędzy nimi znajduje się najwyższa, ale schowana poprzez cofnięcie bryła trzonu komunikacyjnego. Oba budynki wyróżnia zastosowanie dużych pasmowo ukształtowanych przeszkleń, które skontrastowane zostały z oddzielającymi kondygnacje pasami o surowej betonowej fakturze. W wypadku budynku biurowego zostały one wysunięte do przodu w stosunku do linii okien, a ponad nimi umieszczono podparte na zdwojonych podstawach poziome betonowe poprzeczki imitujące balustrady. Dzięki temu zabiegowi bryła nabrała trójwymiarowego, rzeźbiarskiego charakteru. W przypadku budynku laboratoriów ekspresja została osiągnięta dzięki wysunięciu szerokiej linii dachu, który sprawia wrażenie być zawieszonym na cienkich słupach ponad wielkimi taflami szkła.

Zespół zaprojektowany został przez prof. Wojciecha Bulińskiego przy współpracy Bolesława Szczurka. Związany z Politechniką Krakowską profesor Wojciech Buliński (dziekan Wydziału Architektury, 1987-1993) to autor wielu spośród najciekawszych krakowskich budynków modernistycznych z zakresu użyteczności publicznej. Jego prace przywodzą na myśl najlepsze przykłady światowego modernizmu. Surowe, żelbetowe faktury i ekspresyjnie uformowane bryły Instytutu Technologii Materiałów Budowlanych i Ceramiki AGH przypomina strukturalizm, a w swoim wyrazie najbliższe jest projektom Kenzo Tangego, jak na przykład budynek władz prefektury Kagawa z 1957 lub centrum prasy Yamanashi w Kofu z 1967. W 2012 roku budynki kompleksu poddane zostały modernizacji. Betonowe części elewacji pomalowano na jasnoszary kolor zacierając przy tym chropowaty charakter materiału. Zlikwidowano także oryginalne podłużne zadaszenie. W bezpośrednim sąsiedztwie wzniesiono nowy budynek, który programowo odcina się od modernistycznego kontekstu, a jakością projektu i wykonania nie dorównuje poprzednikowi.

Opracowanie:

Michał Wiśniewski

Szlak modernizmu

Zobacz inne obiekty na trasie

Błonia / Miasteczko Studenckie

Miejski Stadion Sportowy

Błonia / Miasteczko Studenckie

Wille dla dyrektorów KKO

Błonia / Miasteczko Studenckie

Miasteczko Studenckie AGH

Błonia / Miasteczko Studenckie

Instytut Metali Nieżelaznych PAN

Wybrane trasy

Trasa

Wesoła i Grzegórzki

Informacje:
Czytaj

Spacer prowadzi przez dawne przemysłowe obszary miasta, które w okresie międzywojennym zaczęto przekształcać w największą dzielnicę willową Krakowa, a po II wojnie światowej w nowe centrum administracyjne i biurowe. Znajdziemy tam budynki emblematyczna niemal dla wszystkich etapów dwudziestowiecznego rozwoju Krakowa.

Trasa

Stare Miasto

Informacje:
Czytaj

Krakowskie Stare Miasto rzadko kojarzone jest z modernizmem. Tymczasem po wielkim pożarze miasta w 1850 roku średniowieczny rdzeń Krakowa przeszedł radykalną wymianę zabudowy, którą kontynuowano w okresie międzywojennym. W centrum miasta wznoszono wówczas luksusowe kamienice, a w jego bezpośrednim sąsiedztwie wielkie budynki publiczne, siedziby banków i instytucji państwowych.

Trasa

Nowa Huta

Informacje:
Czytaj

Nowa Huta to najważniejsza kreacja urbanistyczna powojennego Krakowa i kluczowe osiągnięcie polskiej architektury okresu socrealizmu. Spacer poświęcony najstarszej części Nowej Huty przybliża historię rozwoju dzielnicy oraz pokazuje różnorodność polskiej architektury tego okresu. Oprócz Placu Centralnego przedstawia historię modernistycznego Bloku Szwedzkiego oraz Arki Pana w Bieńczycach.

Organizator
Inicjatorzy
Wsparcie
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa
Partnerzy