Nasza strona wykorzystuje pliki cookies do zapisu ustawień i prowadzenia statystyk. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis. Zamknij okno
Zwiększ czytelność

Aleje Trzech Wieszczów

Trasa obejmuje południowy, najbardziej reprezentacyjny odcinek Alei Trzech Wieszczów, ciągnący się od okolic gmachu Akademii Górniczo-Hutniczej, poprzez aleję Mickiewicza, na Oleandrach skończywszy. To właśnie ta część całego urbanistycznego założenia w latach 20. i 30. ubiegłego wieku stopniowo stawała się architektoniczną wizytówką miasta.

Przejdź do artykułu

Błonia / Miasteczko Studenckie

Trasa biegnie przez część dzielnicy Krowodrza, na której klimat składają się liczne budynki krakowskiego kampusu uczelnianego, infrastruktura rekreacyjno-sportowa (kompleks sportowy klubu Wisła, park Jordana, Błonia), a także willowa zabudowa mieszkaniowa (osiedle Cichy Kącik).

Przejdź do artykułu

Godła Kamienic

[TRASA W TRAKCIE OPRACOWANIA. INFORMACJE UZUPEŁNIANE SĄ NA BIEŻĄCO] W okresie międzywojennym w wielu rozbudowujących się dzielnicach Krakowa zaczęły wyrastać coraz większe i coraz bogatsze w swoim wyposażeniu kamienice i domy jednorodzinne. Chociaż ich architektura, szczególnie w latach 30. coraz mocniej ciążyła w stronę wzorów modernistycznych budynki te wciąż ozdabiane były godłami, które najczęściej posługiwały się motywami zwierzęcymi lub kompozycjami postaciowymi, często odwołującymi się do historii i tożsamości miasta lub dziejów rodziny inwestora. Z czasem ich estetyka ewoluowała w stronę geometryzacji, a niekiedy także abstrakcji.

Przejdź do artykułu

Krowodrza

Trasa obejmuje północną część Alei Trzech Wieszczów, zaczynającej się w okolicy Nowego Kleparza, ciągnącej się do pl. Inwalidów oraz wychodzącą z niego ulicę Królewską. Okolica jest szczególnie ciekawa ze względu na dużą koncentrację wielu budynków i założeń o funkcji mieszkaniowej, pochodzących z różnych okresów przed- i powojennego modernizmu.

Przejdź do artykułu

Nowa Huta

Trasa nowohucka obejmuje właściwie dwie dzielnice – „starą” Nową Hutę, w założeniu socrealistyczne samodzielne miasto oraz Bieńczyce, jedną z pierwszych realizacji dzielnicy mieszkaniowej w Krakowie, opartej o modernistyczne zasady kształtowania przestrzeni miasta.

Przejdź do artykułu

Półwsie Zwierzynieckie

Na trasie – wyznaczonej głównie w obrębie alei Krasińskiego, alei Focha i ulicy Kościuszki – znalazły się najbardziej wartościowe realizacje powojennego krakowskiego modernizmu z unikatowym w skali kraju zespołem kina Kijów i hotelu Cracovia (proj. Witold Cęckiewicz), który otwiera ten fragment szlaku.

Przejdź do artykułu

Stare Miasto

Ten fragment Szlaku jest szczególnie ciekawy w kontekście osadzania w tkance historycznego centrum Krakowa na przestrzeni kilku dekad XX wieku (od wczesnych lat 20. do połowy lat 60.) realizacji wpisujących się w kolejne, coraz bardziej radykalne prądy modernizmu. Trasa zaczyna się i kończy na dwóch odcinkach pierwszej obwodnicy, a jej środek prowadzi przez place i ulice Starego Miasta z Rynkiem Głównym włącznie.

Przejdź do artykułu

Wesoła i Grzegórzki

Jeszcze na początku XX w. teren graniczny miasta, który skupiony był wokół austriackiego fortu, od lat 20. podlegał szybkim przekształceniom. Spacerując tą trasą poznasz kolejne fazy rozwoju obszarów pomiędzy rondem Mogilskim i Kotlarskim, budowy Osiedla Oficerskiego, rozwój architektury przemysłowej Grzegórzek, ideę wzniesienia socrealistycznej bramy do miasta oraz modernistycznego centrum biurowców.

Przejdź do artykułu

Architektura modernizmu – stanowiąca większość substancji budowlanej miast w Polsce jest postrzegana jako czynnik zbędnie obciążający ich przestrzeń. Budynki powstałe w poprzednim stuleciu, odbiegając od kanonu „wartościowej” architektury, w powszechnej świadomości nie są postrzegane jako obiekty godne ochrony i zachowania, co niejednokrotnie prowadzi do niekorzystnych przekształc eń (c zęsto uzasadnianych koniecznością modernizacji), także wartościowych obiektów, lub wręcz ich wyburzania. Zjawisko to dotyczy także Krakowa, gdzie obiekty architektury modernistycznej, wobec mnogości starszych zabytków, nie są wciąż docenianie i odpowiednio chronione, pomimo inicjatyw podejmowanych m. in. przez Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa. Zagrożone są zwłaszcza obiekty powstałe w okresie komunizmu, mające charakter dziedzictwa niechcianego.

Jednocześnie, zwłaszcza wśród młodego pokolenia, zauważalny jest wzrost zainteresowania architekturą XX wieku, także powojenną, o czym świadczą powstające w niektórych polskich miastach np. Gdyni czy Katowicach, projekty mające na celu promocję modernizmu i podnoszenie świadomości wartości estetycznych tego stylu.

U podstaw niniejszego projektu stoi zatem przekonanie, że przedstawienie wartościowej architektury poprzedniego stulecia szerokiemu gronu odbiorców poprzez projekt edukacyjny pozwoli na jej „odkrycie”, a poprzez to nie tylko ochronę dziedzictwa modernizmu ale także dowartościowanie i społeczną rewitalizację dzielnic modernistycznych oraz sytuację autentycznego wejścia w relację z dziedzictwem kulturowym, znajdującym się w bezpośrednim otoczeniu odbiorców.

 

Galeria