Willa Ireny i Wojciecha Weissów

  • 1
  • 2
  • 3
Willę wzniesiono w latach 1922–1923 dla malarza Wojciecha Weissa, profesora Akademii Sztuk Pięknych oraz jego żony Ireny, malarki o pseudonimie Aneri. Inwestycję wykonała „Spójna Budowlana”. Budowla ma rzut prostokąta i posiada charakter neoklasycznego pałacyku w rozległym ogrodzie. Centralny motyw fasady stanowi wgłębny portyk o dwóch toskańskich kolumnach osadzonych na bazach wtopionych w ażurową balustradę. Górną partię budynku tworzy mocno wysunięty gzyms, nad którym umieszczono gładką attykę. Nad portykiem fasady znalazł się trójkątny przyczółek z płaskorzeźbionym kartuszem z inicjałami malarza oraz trzema pustymi tarczami herbowymi. Uzupełnieniem elewacji frontowej jest ogrodzenie, z dwiema bramami o schemacie łuku triumfalnego wypełnionymi misternie kutymi kratami ze splecionymi inicjałami artysty „W. W”. Wnętrze rozwiązano bardzo funkcjonalnie. Pierwotnie w wysokim parterze pomieszczono sześciopokojowe mieszkanie, na pierwszym piętrze pracownię oświetloną górnym i bocznym światłem. W poddaszu ulokowano trzypokojowe mieszkanie z osobnym wejściem. Służyło ono także, jako wejście dla modeli do pracowni malarskiej. Do wykończenia elewacji zastosowano szlachetne materiały: kolumny i balustradę wykonano z piaskowca szydłowieckiego, a nad wejściem znalazła się mozaika o interesującej ikonografii. Przedstawia kielich opleciony wężem, ponad którym umieszczono cyrkiel oraz trójkąt. Po jego obu stronach znajdują się dwie palety malarskie, w górnej partii pięcioramienna gwiazda, a w dolnym rogu litera „W”. Być może autorką mozaiki była Irena „Aneri” Weiss, która od lat pięćdziesiątych uprawiała tę technikę. Budowla to przykład zmodernizowanego historyzmu z wyraźnymi odniesieniami do tradycji polskiego klasycyzmu.