Willa Vlastimila Hoffmanna

  • 1
  • 2
  • 3
Projekt willi powstał w 1921 roku na zamówienie znakomitego malarza Vlastimila Hofmana, a wykonał go Franciszek Mączyński. W kolejnym roku, w ogrodzie wzniesiono domek dla ogrodnika zaprojektowany przez Adama Czunko, jednak już w 1936 roku przebudowano go według projektu Edwarda Litwina na atelier i połączono z domem malarza. Budynek główny powstał w rekordowym tempie – jego budowę rozpoczęto w marcu a ukończono we wrześniu 1921 roku. Piętrowy dom stanął na bardzo nieregularnej działce o znaczącym spadku terenu, przy ówczesnej ulicy Stromej 16. Posiada rzut zbliżony do wydłużonego prostokąta. Na I piętrze pierwotnie umieszczono jadalnię i salon oraz duże atelier malarza z przylegającą do niego szatnią dla modeli. W poddaszu oprócz pokoju dla służby ulokowano drugą pracownię malarską oświetloną górnym światłem. Willę cechuje malowniczość uzyskana poprzez asymetrię rzutu i bryły oraz wykorzystanie różnorodnych materiałów wykończeniowych. Każda z elewacji jest odmienna, jednak wszystkie posiadają pewne cechy wspólne: wysoki cokół z wapienia, ceglane elewacje, betonowe nadproża ponad oknami oraz dachy o skomplikowanym kształcie i smukłych kominach. Charakterystycznym elementem jest lukarna z dużym oknem należąca do pracowni malarskiej. Przebudowany na pracownię domek dla ogrodnika miał duże okna wykonane w połaci dwuspadowego dachu. Wokół willi urządzono ogród, w którym Vlastimil Hofman malował swoje obrazy. Styl budynku wpisywał się neowernakularne poszukiwania prowadzone od schyłku XIX wieku i był zapóźnionym przykładem trwania tej tendencji.