Szkoła Pielęgniarek i Higienistek UJ

  • 1
  • 2
  • 3
Uniwersytecka Szkoła Pielęgniarek i Higienistek stanęła w bezpośrednim sąsiedztwie kliniki ginekologiczno-położniczej. Powstanie jej siedziby wiąże się z działalnością Fundacji Rockefellera i dlatego zachowane w krakowskim Archiwum Narodowym szkice wykonano w języku polskim i angielskim. Ich autorami byli prowadzący wspólne przedsiębiorstwo Jerzy Struszkiewicz i Maksymilian Burstin. Budowla powstała poprzez przebudowę istniejącego w tym miejscu domu Wilkoszewskiego. Założono ją na rzucie płytkiego i wydłużonego prostokąta z centralną klatką schodową. Oprócz sal wykładowych oraz pomieszczeń administracyjnych ulokowano w niej internat oraz jego zaplecze w postaci jadalni i sali rekreacyjnej. Budowlę utrzymano w konwencji zmodernizowanego historyzmu z dominującymi elementami tradycji klasycznej. Wysoki parter pokrywa boniowanie. Długa fasada nie posiada pionowych podziałów artykulacyjnych. W poziomie dzielą ją gzymsy umieszczone nad parterem oraz trzecią kondygnacją. Najbardziej dekoracyjnie potraktowano okna piano nobile, które ujęto w uszate obramienia i opatrzono tralkowymi podokiennikami. Interesującym elementem fasady jest manierystyczny portal głównego wejścia z toskańskimi kolumnami udekorowanymi masywnymi pierścieniami. Kolumny dźwigają belkowanie ozdobione girlandami. Nad wejściem umieszczono okno termalne z wolutowym kluczem. Ciekawie rozwiązano boczną elewację, gdzie na wyższych piętrach znajdują się tarasy. Pierwotnie służyły do rekreacji uczennic i przylegały do sali wykładowej oraz sypialni. Tarasy opierają się na monumentalnych jońskich kolumnach, nadających budowli klasycyzujący rys. Najbardziej reprezentacyjną częścią gmachu jest obszerna klatka schodowa, która zachowała wiele elementów oryginalnego wystroju, między innymi drewniany wiatrołap, metalową balustradę oraz barwne płytki podłogowe o geometrycznym układzie.