Budynek gimnazjum i internatu OO. Paulinów

  • 1
  • 2
  • 3
Gmach gimnazjum i seminarium OO. Paulinów jest jednym z najciekawszych budynków szkolnych powstałych w Krakowie. Wzniesiono go w latach 1933–1935 w ogrodzie klasztoru OO. Paulinów na Skałce według planów Adolfa Szyszko-Bohusza. Przy budowie zastosowano technologię żelbetową. Parter i pierwsze piętro przeznaczono na część administracyjną i naukową, wyższe kondygnacje na mieszkania uczniów. Głównymi pomieszczeniami prawej (zachodniej) partii budynku były sala rekreacyjna na pierwszym piętrze oraz obszerna kaplica na drugim. Bryła gmachu jest rozczłonkowana i posiada trzy człony: lewy z salami szkolnymi i mieszkalnymi, środkowy, z wyższym ryzalitem klatki schodowej oraz prawy z charakterystycznymi okrągłymi oknami kaplicy. Przed ryzalitem klatki schodowej znajduje się niski, obustronnie zaoblony aneks z wejściem głównym; umieszczono na nim taras a’la mostek kapitański. Lewa strona fasady jest trzypiętrowa, z jednakowymi oknami ujętymi w poziome pasy. Ryzalit klatki schodowej ma charakterystyczne wstęgowe okna. Dwupiętrowa, prawa część gmachu posiada najbardziej monumentalny wyraz. Jej ściany podzielono wielkim porządkiem lizen. Parter przepruto dużymi prostokątnymi oknami, powyżej znalazły się bulaje charakterystyczne dla nurtu tak zwanej architektury okrętowej. W tej części umieszczone kaplicę. Najbardziej charakterystycznym elementem jej wnętrza jest żelbetowy strop o krzyżujących się belkach, tworzących głębokie kasetony. Aranżacje wnętrz oraz większość modernistycznych elementów wyposażenia zaprojektował sam Adolf Szyszko-Bohusz. Architektura gmachu jest harmonijnym odbiciem różnych prądów architektonicznych – Bauhausu, twórczości Le Corbusiera oraz modnej w latach trzydziestych stylistyki „okrętowej”.