Korzystając z tej witryny, zgadzasz się na korzystanie z plików cookie. Możesz zmienić ustawienia dotyczące plików cookie w dowolnym momencie, a także dowiedzieć się więcej na ich temat
Akceptuj Czytaj więcej

Stołówka Pracowników Huty im. Lenina

Legenda
Nowa Huta
Architekt:

Krajewski Olgierd

Lata budowy:

1965 - 1969

Dzielnica:

Dzielnica XVI – Bieńczyce

Funkcja:

Pozostałe

Adres:

os. Złota Jesień 13

bez barier architektonicznych
Tagi:
  • Bieńczyce
  • powojenne

Informacje o obiekcie

Budynek usługowy „Złota Jesień” przy dzisiejszej ul. Obrońców Krzyża pierwotnie zaplanowany został jako stołówka budowniczych Huty im. Lenina. Zaprojektowany w latach 1965–1966 przez zespół pod kierunkiem Olgierda Krajewskiego, realizowany był aż do roku 1969. Budynek stanął na osiedlu hoteli robotniczych budowniczych Huty im. Lenina „Złota Jesień”. Projekt budynku zakładał zgrupowanie w jednym obiekcie wielu punktów usługowych m.in. stołówki, pomieszczeń handlowych i rzemieślniczych, biblioteki, przychodni lekarskiej, urzędu pocztowego, posterunku Milicji Obywatelskiej, garaży, pralni. Na kształt budynku wpłynęła wydzielona dużo wcześniej podłużna parcela, która była powoli zabudowywana. Mankamentem lokalizacji była różnica poziomów terenu.
Budynek składał się z podłużnego pawilonu o długości ok. 175 metrów podzielonego na mniejsze pomieszczenia oraz z dostawionego do niego zespołu dwóch dużych pomieszczeń opartych na rzucie dwóch trójkątów połączonych od frontu podłużnym budyniem holu. Problemy związane z działką architekt wykorzystał na korzyść architektury ośrodka usługowego. Całe założenie poddaje się nachyleniu terenu, co przy stworzeniu elewacji z dwóch ostrokątnych trójkątów oraz jej przeszkleniu przydaje formie zespołu dynamizmu. Konstrukcja budynku wykonana została metodą tradycyjną murowo-szkieletową. Do przekrycia hal użyto dźwigarów strunobetonowych oraz płyt panwiowych. Tylko nieliczne elementy wykonano z betonu lanego na mokro. Dzięki „szklanym ścianom” budynek optycznie zyskał na lekkości, wnętrza były doświetlone i otwierały widoki na otaczające budynek drzewa. W 1968 roku budynek otrzymał tytuł „Wicemistera Krakowa”.

Opracowanie:

Magdalena Smaga

Organizator
Inicjatorzy
Wsparcie
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa
Partnerzy